مزمور۲۳: ۴ "زیرا تو ای شبان من با من هستی..."
خداوند نه فقط نیرویش بلکه حضورش هم در درهها با ما خواهد بود. شما هرگز لازم نیست از درهها به تنهایی عبور کنید، هرگز لازم نیست روزهای تاریک و سیاه را به تنهایی به سر برید، خداوند میگوید: "من با تو خواهم بود"
اشعیا ۴۳: ۲ "چون از آبها بگذری من با تو خواهم بود و چون از نهرها عبور نمایی تو را فرو نخواهند گرفت، و چون از میان آتش روی، سوخته نخواهی شد و شعله اش تو را نخواهد سوزاند."
تو غرق نخواهی شد، نخواهی سوخت،
چون خداوند میگوید من با تو خواهم بود، او در هر قدمی که هنگام عبور از درهها برمی داری همراه توست.
هنگامی که با مسیح قدم بر میدارید لازم نیست از چیزی بترسید، او در کنار شما همان نزدیکیهاست نگران نباشید.
خداوند پرده آسمان را کنار نزده و سرش را از گوشه ای درنیاورده و از همان بالا خطاب به ما نمیگوید: « نترسید من با شما هستم ...» بلکه او همینجا با ماست او "عمانوئیل" است. خدا رو شکر
او با ما در دره است و ما میتوانیم دست در دست او و با راهنمایی او از دره عبور کنیم.
به این نکته زیبا در مزمور ۲۳ دقت کنید:
از شروع مزمور تا آیه ۴ داوود ضمیر سوم شخص را برای خداوند بکار میبرد اما از این آیه و از هنگامی که موضوع عبور از دره پیش میآید او دیگر در مورد خداوند نمیگوید بلکه با خداوند صحبت میکند: « زیرا تو با من هستی.....»
بله در درههای زندگیست که ما با خداوند رو به رو میشویم.
